Beş Duyulsama

O kırmızı elmayı da yedim. Sulu ve tatlıydı. Ama sonra,
Rüzgara eğdim başımı penceremden esen,
Anne gibi okşadı saçlarımı…
Yoldaş ettim ona teker teker,
Yerli yersiz telaşlarımı.
Yollara diktim gözlerimi önümde akan,
Görmezden gelerek yolcuları..
Ucuca bağlayıverdim,
Bitişleri, başlangıçları.
Seslere verdim kulaklarımı etrafımda doğan,
Meraklı olmadan manasına..
Şahitlik ettim ahengin,
Hiçten hiçe olmasına.
Kahveyi kokladım fincanımda tüten,
Gecenin ayazında tatlı bir nefes gibi..
Bir boşluk kök salmış içime,
Ölüp giden nefis gibi.