Bul beni

Son zamanlarda bir koşturmacadır aldık başımızı gidiyoruz. Yakalayacağım bir tren varmış gibi hissediyorum. Bugüne kadar kaçırdıklarım bir yana, artık bindikten sonra da biletçiye yakalanacak mıyım diye korkmayacağım da. Kodlar akar, satırlar üst üste birikir..Bankalardan da pozitif mesajlar yağar oldu telefonuma. Bir de içi kahve izi olmuş kupalarımla zift kaplanmış küllüklerim var tabi..Hepsini atıyorum.

Volvoks artık bir sermaye şirketi (Ltd.). Caddeleriyle, kütüphaneleriyle, ve bir kaç tane daha sevimli projesiyle geleceğe gülen suratla bakan büyüme yolunda bir şirket. Dişi beyinli, doğurgan ve en önemlisi tekrar çocuksu ruhuna kavuşmayı başaran bir şirket. Yakında taşlı “sopalı” girişip patır patır dökecek rengarenk yumurtalarını sokaklara. Hem de faturalı, yasal bir şekilde.
Bir zamanlar, sonunu hiç merak etmediğim yollarda beraberce koşacak birini isterdim yanımda. Bütün enerjimi, sevgimi bu koşu esnasında ona aktarabilmek için. Durup dinlendiğimiz zamanlarda nasıl olsa tek bir kocaman sarılmayla formuma kavuşurdum tekrar. Ama görünen o ki, o yollar hiç bitmese de, bazılarımız da sonsuza kadar koşacak güç yok. Anlaşılması mümkün olmayan bir takım sebeplerden dolayı en yakın sandığınız insanlar bile havlu atıveriyorlar ansızın. Yolun ortasında yapayalnız kalıyorsunuz ve dönüp ardınıza baktığınız sürece kaybediyorsunuz. Ha, koşmaya devam etseniz sanki bir şey mi kazanacaksınız? Şüpheliyim. Ama durmak inanın çok daha zor.Sanırım ben öyle biri değilim, hiçbir zaman da olamayacağım.
Bazen o kadar kilitleniyorum ki başka zamanlar, başka amaçlar hiç var olmamış gibi oluyor. Bir eylem var gerçekleştirilmesi gereken, son gecenin sabahı olmadan neticelendirmek gerek. Son noktamı da koyana kadar unutuyorum her şeyi. Ama tam gururla arkama yaslanırken düşüyorsun aklıma. Paraları sayarken. Yeni bir işe başlarken ve i = 1 den sonsuza bu döngü böyle devam ediyor. Okuduğum kitaplarda, gördüğüm filmlerde, duyduğum şarkılarda görünmez bir engelin arkasına hapsolmuş solmasından endişe ettiğim güzel bir çiçeğimsin benim sen. Suyunu, güneşini ve toprağını veren ben olmadığım için bir türlü huzur bulamıyorum. Sahi, kimsin sen? Ellerimden kayıp gitmiş bir bahar mı, yoksa henüz karşıma çıkmadın ve fena halde karıştırıyor muyum seni uzun bir yaşanmışlıkla? Ya da en kötüsü şimdiki zamanın bir kumunda gizlisin ve seni göremiyor muyum?
Kim olursan ol. Bil ki özlüyorum seni. Ve seviyorum tahmin edemeyeceğin kadar. Bana tüm ilhamımı veren sensin. Hep sendin, her kimsen. Dokunduğum tüm vücutların avuçlarıma değen yerlerini kabartabiliyorsam ‘sen’ diye dokunduğum için. Bütün o ısırıklar, tırnak izleri, kulaklarıma değen arzu dolu hırıltılar ya sensen diye sunduğum için geliyor kendimi seni bulma yolunda, biliyorum. Çünkü, her ne kadar başarabiliyorsam da istedikten sonra her şeyi, ben aslında sadece paylaşmak istiyorum, seninle..
Yitirdiysem bulurum, gözden kaçırıyorsam görürüm. Hiç çıkmadıysan eğer karşıma, kaderin olur çıkarım karşına, biliyorum. Çünkü sevgilim, sen benim kaderimsin hissediyorum. Seni o kadar arıyorum ki günahlarına değe değe cehennemlerin, melek kanatların olmadan cennete kimse almaz beni. Senin için riske giriyorum. Aldatıldığını düşünme sakın. Eğer sen varsan, ki bunu hissediyorum, ben yalnızca seninle sevişiyorum.
Karamsar değilim. Çaresiz de hissetmiyorum. Gördüğün en güçlü adam olup geri kalanına kör edebilmek için seni, daha da parlamam gerek. Üretiyorum güzelim, durmadan, yorulmadan. En rengarenklerini düşlerin, ve bir çocuk gibi en cahili kalarak imkansızlıklara. Şarkılar yazıyorum sana, resimler çiziyorum. Seni şiirlerle anlatmaya çalışıyorum, kendine rastgelip bir an duraksarsın ve ben seni bu milyarlarca insanın içinde şıp diye tanırım o zaman. Biliyorsun, beline sarılır, alır götürürüm seni. Ne karşı koyabilirsin, ne de aklından geçer bu. Zaten şimdiki halimiz Tanrı’nın adını kader koyduğu haddinden zor bir oyunu.
Kazanacağım. Küçük aletlerim, yetenekli parmaklarım, dişi bir beynim ve aç bir kalbim var. Tanrı’nın nefesini hissediyorum ruhuma üflediği. Sesim seni bulacak, gözüm sana değecek ve o günün gelmesi için ihtiyacım olan her şeyi en baştan yaratacağım gerekirse. Gerekirse yok edip ta en baştan yaratacağım. Yetmezse bir kez daha, bir kez daha yaratacağım ve yetecek. Beni izle. Bul beni.



2 Yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir